Πάμε να φύγουμε...

...να ανηφορίσουμε εκείνο το χωματόδρομο.


Πάμε ψηλά, σε εκείνο το βουνό κάτω από το ραντάρ.

Εκεί που το μοναδικό φως είναι των αστεριών.

Εκεί που ο αέρας λυσσάει και κάνει κρύο ακόμα και το καλοκαίρι.

Εκεί που άκουσα την ησυχία να μου τραγουδάει.

Εκεί που δεν υπάρχει κανείς και τίποτα καλό ή κακό να μας αγγίξει.

Εκεί που ταξιδεύω κάθε φορά που ακούω αυτό το παλιό τραγούδι...

http://www.youtube.com/watch?v=Neas5ATJJnc